Kendi filosuyla çalışan işletmeler bile sevkiyatlarının bir bölümünü dış taşıyıcılara verir. Bu ilişkinin sistematik yönetilmesi, hem maliyet hem hizmet kalitesi açısından belirleyicidir.
Kapsam
Taşıyıcı ana verisi: Sözleşme koşulları, hizmet verdiği bölgeler, araç tipleri, kapasite, sigorta ve yetki belgeleri.
Tarife yönetimi: Bölge, mesafe, ağırlık, hacim ve araç tipine göre fiyat tablolarının sistemde tanımlı olması; sözleşme dönemi ve zam maddelerinin izlenmesi.
Otomatik taşıyıcı seçimi: Her sevkiyat için en uygun taşıyıcının; maliyet, kapasite uygunluğu, hizmet düzeyi ve geçmiş performansa göre belirlenmesi.
Yük teklifi süreci: Sevkiyatın birden fazla taşıyıcıya teklif edilmesi, gelen fiyatların karşılaştırılması ve atamanın yapılması.
Kapasite taahhüdü: Taşıyıcılarla yapılan hacim anlaşmalarının izlenmesi; taahhüt edilen yükün gerçekten verilip verilmediğinin ölçülmesi.
Performans değerlendirmesi: Zamanında teslimat oranı, hasar oranı, evrak dönüş süresi, bekleme süresi ve fatura doğruluğu bazında karne.
Taşıyıcı portalı: Nakliyecinin sefer atamasını görmesi, kabul etmesi, durum güncellemesi yapması ve belge yüklemesi.
Uyum takibi: Yetki belgesi, sigorta ve tehlikeli madde yetkinliklerinin geçerlilik sürelerinin izlenmesi.
Sık gözden kaçan konu: Taşıyıcı seçimi çoğu işletmede alışkanlıkla yapılır — "bu bölgeye hep şu firma gider". Tarifeler sistemde tanımlı olduğunda ise seçim bir hesaba dönüşür ve aynı bölge için farklı sevkiyat tiplerinde farklı taşıyıcıların daha uygun olduğu görülür. Bu tek değişiklik, çoğu işletmede tek haneli ama anlamlı bir maliyet iyileşmesi üretir.
