Nakliye, birçok işletmede tutarı büyük ama kontrolü zayıf bir gider kalemidir. Faturalar geldikten sonra, çoğu zaman detayına bakılmadan ödenir; çünkü karşılaştırılacak bir hesap yoktur.
Kapsam
Beklenen maliyet hesabı: Sevkiyat planlandığı anda, tarifeye göre navlun tutarının hesaplanması. Bu hesap, faturanın karşılaştırılacağı referanstır.
Ek ücret yönetimi: Bekleme, yakıt farkı, kapıda teslim, adres değişikliği ve iade gibi kalemlerin kurallı biçimde hesaplanması.
Maliyet dağıtımı: Bir aracın taşıdığı birden fazla teslimatın maliyetinin; ağırlık, hacim, mesafe veya değer bazında müşteri ve ürüne dağıtılması.
Nakliye gelirinin yönetimi: Müşteriden alınan nakliye bedelinin, gerçek maliyetle karşılaştırılması. Ücretsiz teslimat eşiklerinin kârlılığa etkisinin ölçülmesi.
Fatura mutabakatı: Taşıyıcı faturasının, sistemdeki sevkiyat kayıtlarıyla otomatik karşılaştırılması; fark üreten kalemlerin listelenmesi.
Öz faturalama: Faturanın taşıyıcı yerine gönderici tarafından, mutabık kalınan veriden üretilmesi. Fatura anlaşmazlıklarını kökten azaltır.
Maliyet analizi: Bölge, müşteri, ürün grubu, taşıyıcı ve sipariş büyüklüğü bazında teslimat maliyetinin izlenmesi.
Sipariş kârlılığına yansıtma: Nakliye maliyetinin, ürün ve müşteri kârlılık hesabına gerçek değeriyle girmesi.
Küçük siparişin görünmeyen zararı
Nakliye maliyeti sipariş büyüklüğüyle doğru orantılı değildir; küçük bir sipariş için de araç gitmesi gerekir. Bu nedenle küçük siparişler, ürün marjı pozitif olsa bile teslimat maliyeti düşüldüğünde zarar üretebilir.
Teslimat maliyeti sipariş bazında hesaplanabildiğinde, işletme bunu görür ve doğru araçlarla yönetir: minimum sipariş tutarı, küçük sipariş bedeli, sipariş birleştirmeye teşvik veya bölgeye özel sevkiyat günleri.
